Τελευταία Ελπίδα για το CCS από την Κομισιόν

Photo: clemson.edu

Πριν μερικά χρόνια, η τεχνολογία δέσμευσης και αποθήκευσης του άνθρακα ( CCS) αντιμετωπιζόταν ως μια μεγάλη ελπίδα για να συνεχίσουν να υπάρχουν λιγνιτικοί σταθμοί ηλεκτροπαραγωγής. Πλέον όμως, φαίνεται πως η συγκεκριμένη τεχνολογία δεν έχει αποδώσει καρπούς, αν και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι διατεθειμένη να της δώσει μια τελευταία ευκαιρία, προσφέροντας 300 εκατ. ευρώ σε ένα βρετανικό σχέδιο.

Θυμίζουμε ότι το CCS αφορά την κατακράτηση του άνθρακα όπως παράγεται στους σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής, ώστε να μην ρυπαίνει τον αέρα. Αντί αυτού, ο άνθρακας αποθηκεύεται στο έδαφος, όπου και παραμένει.

Πλέον, η Κομισιόν αποφάσισε να δαπανήσει 300 εκατ. ευρώ για το σχέδιο White Rose στο Γιόρκσαϊρ της Βρετανίας, όπου η κοινοπραξία Capture Power θα επιχειρήσει να δεσμεύσει το 90% του CO2 που θα παράγει ο σταθμός Drax. Στη συνέχεια, 2 εκατ. τόνοι CO2 ετησίως θα μεταφέρονται μέσω αγωγού σε αποθήκη που βρίσκεται στη Βόρεια Θάλασσα.

Σημειώνεται ότι στη Capture Power συμμετέχουν οι Alstom, Drax Group και η γερμανική Linde Group, γεγονός ενδεικτικό του ενδιαφέροντος που υπάρχει παρά τις δυσκολίες. Από την πλευρά τους, οι εταιρείες του κλάδου κατηγορούν την Ε.Ε. και τις κυβερνήσεις ότι αυτές ευθύνονται για τις καθυστερήσεις στην ανάπτυξη του CCS, αφού δεν προσέφεραν χρηματοδότηση εγκαίρως.

Όποια και να είναι η αλήθεια, το White Rose ίσως να είναι η τελευταία μεγάλη ευκαιρία να δοκιμαστεί επιτυχώς η τεχνολογία του CCS.
[energia.gr]
14/7/14
--
-
ΣΧΕΤΙΚΑ:

• Chris Davies: "Η αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα κλειδί για το περιβάλλον"

• Η δέσμευση και αποθήκευση άνθρακα προκαλεί σεισμούς

• Σεισμική δραστηριότητα μπορεί να προκαλέσει η δέσμευση και αποθήκευση άνθρακα

• Κύπρος: Ευρωπαϊκή «κατσάδα» για την αποθήκευση CO2 σε γεωλογικούς σχηματισμούς.

 

Αγώνας κατά του νέφους στην Ευρώπη. -Αποθείωση των καυσαερίων

Πολλές μεγαλουπόλεις του κόσμου «πνίγονται» από το νέφος. Το ίδιο πρόβλημα αντιμετώπισε και η Γερμανία, αλλά κατάφερε να το θέσει υπό έλεγχο. Μέχρι στιγμής οι προσπάθειες της είναι επιτυχείς. 

Το πρόβλημα με την ατμοσφαιρική ρύπανση στην Κίνα, ιδιαίτερα στο Πεκίνο, είναι γνωστό. Κατά τις τελευταίες εβδομάδες η κατάσταση στην κινεζική πρωτεύουσα ήταν αφόρητη. Για άλλη μια φορά οι κάτοικοι του Πεκίνου ήταν αναγκασμένοι να κυκλοφορούν με προστατευτικές μάσκες στο πρόσωπο, ώστε να μην έρχονται σε επαφή με ρύπους.
Ο κίνδυνος για αναπνευστικά προβλήματα ιδιαίτερα σε ευπαθείς ομάδες, όπως οι ηλικιωμένοι και τα παιδιά, ήταν μεγάλος. Μόλις τις τελευταίες ημέρες φαίνεται να έχει καθαρίσει η ατμόσφαιρα λόγω της πτώσης της θερμοκρασίας.

Η ρύπανση όμως του αέρα των πόλεων δεν απαντάται μόνο στο Πεκίνο και στις ταχύτατα αναπτυσσόμενες βιομηχανικές περιοχές της Ασίας, αλλά και σε πολλές άλλες πόλεις της Ευρώπης. Μπορεί η συχνότητα εμφάνισης ή η ένταση του φαινομένου να διαφέρουν, οι αιτίες ωστόσο είναι συναφείς. Η πυκνή, βρώμικη ομίχλη που παρατηρείται σε πολλές πόλεις προέρχεται από την καύση ορυκτών καυσίμων, όπως ο άνθρακας ή το πετρέλαιο, τα οποία ενώνονται με αιθάλη και άλλους ρύπους. Ως κυριότεροι ρυπαντές θεωρούνται οι μεγάλες βιομηχανικές ζώνες έξω από τα αστικά κέντρα, οι μονάδες καύσης άνθρακα για παραγωγή ενέργειας αλλά ακόμη και τα συμβατικά μέσα μεταφοράς.

Ευρωπαϊκή διάσταση

Πολλές ευρωπαϊκές πόλεις αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα αιθαλομίχλης τις τελευταίες δεκαετίες. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της γερμανικής βιομηχανικής ζώνης του Ρουρ, όπου λειτουργούν μονάδες καύσης άνθρακα και χαλυβουργεία. Η ατμοσφαιρική ρύπανση εκεί έφτασε στο ζενίθ της τη δεκαετία του 1960. Το 1962, για παράδειγμα, τα ποσοστά ρύπανσης στον αέρα άγγιζαν τα 5.000 μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο, ποσοστό δέκα φορές μεγαλύτερο από το αντίστοιχο στο σημερινό Πεκίνο. Πάνω από 150 άνθρωποι έχασαν τότε τη ζωή τους εξαιτίας προβλημάτων που συνδέονταν με τη ρύπανση του αέρα.
Στο μεταξύ, ο ουρανός πάνω από την κοιλάδα του Ρουρ είναι και πάλι γαλάζιος. Πώς όμως τα κατάφερε η Γερμανία; Την απάντηση δίνει ο Βέρνερ Ρε, από την περιβαλλοντική οργάνωση BUND: «Η πολιτική ανάγκασε τη βιομηχανία να εφαρμόσει τη μέθοδο της αποθείωσης των καυσαερίων που παράγονταν από τις μονάδες παραγωγής ενέργειας μέσω φιλτραρίσματος». Ακόμη τα αυτοκίνητα στους δρόμους δεσμεύθηκαν να κινούνται με καύσιμα με χαμηλή περιεκτικότητα σε καταλύτες. Σε αυτό, αναφέρει ο Ρε, καθοριστικό ρόλο έπαιξε η πίεση που άσκησε στην πολιτική και τη βιομηχανία το οικολογικό κίνημα.

Ένα εξαγώγιμο μοντέλο επιτυχίας

Σήμερα η Γερμανία αποτελεί «μοντέλο επιτυχίας» στη διαχείριση των ατμοσφαιρικών ρύπων. Το μοντέλο αυτό, εκτιμούν οι ειδικοί, θα μπορούσε να αποτελέσει «εξαγώγιμο προϊόν» δίνοντας κατευθυντήριες γραμμές και σε άλλες χώρες. «Ο αέρας στην Ευρώπη θα μπορούσε έτσι να είναι καθαρότερος» πιστεύει ο Βέρνερ Ρε εκτιμώντας ότι «η Γερμανία θα μπορούσε να αναπτύξει την τεχνογνωσία της στον τομέα, ώστε να είναι σε θέση να την εξάγει σε όλον τον κόσμο».
Βέβαια, παρά την πρόοδο που έχει σημειωθεί μέχρι τώρα, το πρόβλημα της ρύπανσης του αέρα στις πόλεις παραμένει και εστιάζεται κυρίως στην «ιδιαίτερα λεπτή σκόνη» που συνεχίζει να εκλύεται από σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, σύμφωνα με την Μάριον Βίχμαν-Φίμπικ από τη γερμανική Ομοσπονδία Περιβάλλοντος. Τα σωματίδια αυτά είναι ιδιαίτερα επικίνδυνα, καθώς εισχωρούν στο αναπνευστικό σύστημα του ανθρώπου και είναι ικανά να προκαλέσουν άσθμα έως και καρκίνο. «Ακόμη και στη Γερμανία δεν μπορούμε να πούμε ότι έχουμε περάσει στην 'πράσινη' πλευρά. Το πρόβλημα παραμένει, ακόμη και στους πολυσύχναστους κεντρικούς δρόμους των μεγάλων πόλεων», αναφέρει η κ. Βίχμαν-Φίμπικ.
Michael Hartlep / Δήμητρα Κυρανούδη
Υπεύθ. Σύνταξης: Σπύρος Μοσκόβου
http://dw.de/p/1BJJK  
4/3/14
 -
 ΣΧΕΤΙΚΑ:

• Measures taken to tackle heavy air pollution in N. China

• Beijing issues rare air pollution alert

• Air pollution in Beijing reaches 'health hazard' levels (VIDEO, PHOTOS RT)

Chris Davies: "Η αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα κλειδί για το περιβάλλον"

Ανεξέλεγκτη, η καύση υδρογονανθράκων θα οδηγήσει σε επικίνδυνη υπερθέρμανση του πλανήτη, προειδοποιούν οι ειδικοί. Η υπόγεια "αποθήκευση" του διοξειδίου του άνθρακα πριν αυτό φθάσει στην ατμόσφαιρα, μπορεί να προσφέρει λύσεις όμως η πρόοδος είναι πολύ αργή. Στην ολομέλεια του Ιανουαρίου το ΕΚ ψηφίζει σχετική έκθεση του Βρετανού Φιλελεύθερου Chris Davies κι εμείς του ζητήσαμε να μας μιλήσει για το παρόν και το μέλλον της αποθήκευσης άνθρακα.

Η αποθήκευση άνθρακα (Carbon Capture and Storage - CCS) μπορεί να μειώσει την επιβάρυνση της ατμόσφαιρας και μέχρι πριν κάποια χρόνια υπήρχε μεγάλος ενθουσιασμός. τώρα δεν ακούγεται τίποτα… Τι συνέβη;

Για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, έχουν τεθεί συγκεκριμένοι στόχοι μείωσης των εκπομπών ρύπων και έχουν προβλεφθεί γενναίες επιδοτήσεις για την επίτευξή τους.

Για την αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα όμως, βασική αρχή ήταν ότι τις επενδύσεις θα κινητοποιούσε κυρίως το κόστος των αδειών ρύπανσης που οφείλουν να εκδίδουν οι βιομηχανίες, ιδίως τα θερμοηλεκτρικά εργοστάσια.

Ωστόσο, η κατάρρευση των τιμών των αδειών αυτών εξαφάνισε κάθε κίνητρο και μαζί κάθε προοπτική για την αγορά της αποθήκευσης ρύπων.

Τότε να τα παρατήσουμε;
Αν η ΕΕ εξακολουθεί να επιθυμεί να πετύχει τους στόχους για τις εκπομπές ρύπων τότε η αποθήκευση έχει σημαντικό ρόλο να παίξει.

Θα επιτρέψει τη διατήρηση των θερμοηλεκτρικών μονάδων που χρησιμοποιούν ορυκτά καύσιμα ενώ παραμένει ο μόνος τρόπος περιορισμού των ρύπων από μεγάλες βιομηχανικές μονάδες όπως η χαλυβουργία, τα χημικά και το τσιμέντο.

Κάθε κράτος μέλος οφείλει να αναπτύξει μακροπρόθεσμη στρατηγική μείωσης των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Αν θέλουμε η αποθήκευση άνθρακα να διαδραματίσει ρόλο τις στρατηγικές αυτές τότε θα πρέπει να υπάρξει κάποιας μορφής οικονομική υποστήριξη αντίστοιχη εκείνης που παρέχεται τώρα στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Σε πολλές περιπτώσεις θα διαπιστώσουμε ότι το κόστος είναι πολύ μικρότερο.
 europarl.europa.eu
13/1/14